We have entered into the crucial part of the season: The European competitions are about to reach their climax and the finalists are known.

One of them is my former club Atletico de Madrid, also called the “colchoneros” with captain “el choco” in charge. Again they have reached an European final. I’m getting more and more used to the fact that they are fighting for the trophies. That’s a great sign for Atletico. The club that I’ve known as a player was completely different. With the eccentric and expressive president Gil y Gil, who once called us into his office when things didn’t go like he wanted and had a go at us, upon which we replied that he should pay us on time. Accuses back and forth and not the nicest ones…

However, nowadays the spirit of Gil y Gily left us and with captain Simeone they are competing for all trophies again. “Atleti” rose from the death, “Atleti” is playing for the championship again and is back on the European radar. The derby of Madrid is finally an exciting match again and not that popular movie anymore of which you know how it is going to end. Atletico is back where it belongs: the third club of Spain. “Los sufridores” (the “Atleti” supporters) have their entitlement back, something to celebrate! Vamos “Atleti”!!

Although, the real show of this week was happening in Amsterdam. Yes, team “Kensington” vs team “Coen en Sander”. I was surprised by what I saw, a lot of hidden talents. They always say all little boys want to become soccer players and that was surely visible on the pitch. On the contrary, I still had to get used to the new setting: From playing in the Amsterdam Arena, which cherry I popped, to playing without an Ajax jersey in an empty stadium. But, also in this setting I was able to score a goal despite getting beaten big time. It was announced as the worst game of the season and that was it certainly for me! However, it did have the best “third half”! Having an alcohol free beer and “bitterballen” at the center part of the Arena while listening to Kensington’s live instrumental music and enjoying the company of Glenn, John, Yes-r & co is quite nice!

De ontknoping van het voetbalseizoen!

De cruciale fases in het voetbal zijn wederom aangebroken: De Europese competities bereiken hun climax en de finalisten zijn bekend. Eén van hen is mijn voormalige club Atletico de Madrid, de “colchoneros”, met kapitein “el cholo” aan het roer. Opnieuw hebben ze een Europese eindfase bereikt. Ik raak er langzamerhand al een beetje aan gewend dat ze meedoen om de hoofdprijzen. Dat is een geweldig teken voor Atletico. De club die ik kende als speler was totaal anders. Met de excentrieke en uitgelaten voorzitter Gil y Gil die ons zomaar op zijn kantoor riep wanneer de gang van zaken hem niet beviel en tekeer begon te gaan tegen spelers en wij die daarop reageerden dat hij eens op tijd moest betalen. Woorden heen en weer en niet bepaald de meeste leuke woorden..

Tegenwoordig is de geest van Gil y Gil uitgeblazen. Aan de hand van kapitein Simeone wordt er weer gestreden en om de prijzen gevochten. “Atleti” is opgestaan uit de dood, “Atleti” speelt weer voor het kampioenschap en telt Europees mee. De stadsderby is weer een echte wedstrijd die alle kanten op kan en niet meer die bekende film waarvan je al weet hoe die gaat eindigen. Atletico staat weer waar het hoort te staan; de derde club van Spanje .”Los sufridores” (de “Atleti” aanhangers) hebben weer iets om te vieren. Vamos “Atleti”!!

Het echte spektakel van deze week vond echter plaats in Amsterdam Jawel, team “Kensington” vs team “Coen en Sander”. Ik was verrast met wat ik zag, een hoop verborgen talenten. Ze zeggen altijd dat kleine jongens allemaal voetballers willen worden en dat was zeker terug te zien in de beleving van deze wedstrijd. Daar waar ik nog moest wennen aan de setting: Spelen in de Arena die ik ontmaagd heb in het Ajax shirt tot spelen zonder het Ajax shirt in een leeg stadion. Maar, ook hier wist ik het net te vinden ondanks de enorme pak slaag. Het werd vooraf aangekondigd als de slechtste wedstrijd van het seizoen en dat was het zeker voor mij, maar daarentegen had het wel de gezelligste derde helft! Met een alcoholvrij biertje en bitterballen midden in de Arena onder het instrumentaal live sound van Kensington en het gezelschap van Glenn, John, Yes-r en consorten is het best gezellig!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: